و هر چه در اوست از اوست . زانكه او داند كه عالم مو به مو ، هست اندر قبضهء سلطان او بىقضا و بىرضايش يك نفس ، برنيايد از گلوى هيچ كس چون كه بنده در رضايش محو شد ، هيچ چيزى را نخواهد بهر خود ( [ قسمت سوم از ] متن ) فأما اذا نسوا ذلك و ارتبطوا بخلاف ما حدلهم كانوا من الهالكين الذين ليس معهم في الحاصل الا الدعاوى الكاذبة . و كل مكتسب لا يكون متوكلا فلا يستجلب من كسبه الى نفسه الا حراما و شبهة ، و علامته أن يؤثر ما يحصل من كسبه و يجوع و ينفق في سبيل الدين و لا يمسك ، و المأذون بالكسب من كان بنفسه مكتسبا ( متكسبا ) و بقلبه متوكلا ، و ان كثر المال عنده قام فيه كالامين بان كون ( بأن يكون ) ذلك عنده ( ذلك المال ) و فوته سواء ، ان أمسك أمسك لله و ان أنفق أنفق فيما امره الله عز و جل ، و يكون منعه و اعطاؤه في الله . [ ( ترجمه ) ] و أما چون فراموش كردند اين برنامه را و بر خلاف وظائف و حدود معين خود رفتار نموده ، و در مسير مخالف حركت كردند ، البته از گروه هالكين قرار گرفته ، و در زمرهء كسانى خواهند بود كه به جز دعواهاى دروغين چيزى بدست ندارند . و هر تجارتكننده اى كه در جريان تجارت و كسب خود ، توكل به پروردگار متعال پيدا نكرده و در مقابل دستورها و اوامر و احكام الهى مطيع و خاضع نگشت ، به جز مال حرام و اندوختهء شبهه ناك براى او باقى نخواهد ماند . و علامت توكل در مقام تجارت آنكه : در بذل مال و انفاق به ديگران كمترين امساك و خوددارى نداشته ، و بلكه ديگران را در موارد لازم به خود مقدم داشته ، و هيچ گونه از انفاق اموالى كه به دست اوست ناراحتى پيدا نكند ، پس